Egoki iritzi eutsan, salbamenaren egilea oinaze bidez bere betera eroateari.
Jainkoak ez dau aingeruen mende jarri aitatzen dihardugun etorkizuneko mundua. Liburu Santuan, hain zuzen, hauxe esana dau norbaitek:
«Zer da gizakia, Zu haretaz oroitzeko,
zer gizasemea, Zu haretaz arduratzeko?
Ia aingeruen pareko egin dozu,
aintzaz eta ohorez koroatu dozu;
guztia haren menpean jarri dozu».
Beraz, Jainkoak dana gizakiaren menpean jarri badau, ez dau ezer itzi haren menpeko egin barik. Holan ere, oraindino ez dogu ikusten gauza guztiak gizakiaren menpe dagozanik. Baina aingeruen pareko egina izan dan Jesus ha aintzaz eta ohorez koroatua ikusten dogu, jasan eban heriotzagaitik; izan ere, Jainkoaren ondoguraz, guztien onerako jasan eban-eta heriotzea.
Egoki zan, izan ere, Jainkoak, gauza guztien sorburu eta jomuga danak, seme-alaba asko aintzara eroan nahirik, Jesus, hareek salbamenera gidatuko zituan burua, oinazeen bidez bete-beteko egitea. Izan ere, bai santu egiten dauan Jesusek, bai honek santu egiten dituanak, jatorri bera dabe danek. Horregaitik, Jainkoaren Semeari ez deutso lotsarik emoten honeei «senide» deitzeak; hau esaten dau-eta:
«Zure izena iragarriko deutset neure senideei,
goretsiko zaitut batzarraren erdian».
Salmoa · Sal 8, 2ab y 5. 6-7. 8-9 (R.: cf. 7a)
Itzulpen ofizialik ez dago oraindik bizkaieraz.
Irakurri gaztelaniaz →