Ezekiel izango dozue ezaugarri; harek egin dauana bera egingo dozue.
Honan berba egin eustan Jaunak: «Gizaseme, bat-batean kenduko deutsut zeure begien pozgarri dozun emaztea; baina zuk ez egin dolurik, ez hasi aieneka eta negarrez. Egin negar isilean, baina ez egin ohiko dolurik; jantzi buruzapi eta oinetakoak, ez estaldu aurpegia eta ez jan hileta-ogirik».
Goizean berba egin neutsan herriari; arratsaldean hil jatan emaztea eta biharamunean bete neban agindutakoa.
Herriak esan eustan: «Ez al deuskuzu azaldu behar zer esan gura dauan egiten diharduzunak?» Erantzun neutsen: «Hau esan eustan Jaunak: "Berba egiozu Israel herriari: Hau dino Jainko Jaunak: Zuen babesleku eta harrogarri, begien pozgarri eta bihotzen lilurapena dan neure santutegia profanatuko dot. Jerusalemen itzi zenduezan seme-alabak gerran hilgo dira. Orduan, Ezekielek egin dauana egingo dozue: ez dozue aurpegia estalduko, ezta hileta-ogirik jango ere. Ez dozuez buruzapiak eta oinetakoak kenduko, ez dozue dolu egingo, ez negarrik, zeuen txarkeriakaitik agortuko zaree ostera eta alkarren artean negar-zotinka ibiliko. Ezekiel seinalea izango da zuentzat: harek egin dauan guztia egingo dozue. Eta hori jazotean, orduan jakingo dozue Neu nazala Jainko Jauna"».
R/ Sortu zaitueena, zeuen Harkaitza, baztertu dozue.
Sortu zaitueena, barriz, zeuen Harkaitza,
baztertu egin dozue,
mundura ekarri zaitueena
ahaztuta itzi.
Seme-alaben iraina ikustean,
baztertu egin zituan Jaunak. R/.
Esan eban:
Ezkutau egingo deutset aurpegia,
eta ikusiko dot zer amaiera dauken,
jente gaiztotua da-eta,
leialtasun bako seme-alabak. R/.
Jainko ez ziranengana joz mindu ninduen,
euren idolo alperrekoz iraindu;
herri ez dan bategaz minduko ditut nik ere,
nazino ergel baten bidez irainduko. R/.