Emoile alaia maite dau Jainkoak.
Senideok: Izan kontuan urri ereiten dauanak urri batzen dauala, eta oparo ereiten dauanak batu ere oparo batzen dauala. Emon begi bakotxak bere kontzientzian erabagi dauana, baina ez gogo txarrez eta behartuta lez, alai emoten dauana maite dau-eta Jainkoak.
Eta ahaltsua da Jainkoa era guztietako dohaiez zuek beteteko, zeuentzat danetik nahikoa izanik, egintza on guztietarako ugari izan dagizuen, Liburu Santuak dinoan lez:
«Esku betean emoten deutse behartsuei,
haren eskuzabalak betiko dirau».
Ereiteko hazia eta jateko ogia emoten dituan Jainkoak emongo deutsue hazia, ugarituko dau zuek ereindakoa eta oparo gehituko ditu zuen eskuzabaltasunaren emoitzak.
R/ Zorionekoa errukitu eta emon egiten dauan gizona.
Zorionekoa Jaunari begirunea deutsana,
haren aginduak biziro maite dituana.
Ahaltsua izango da lurraldean haren jatorria,
bedeinkatua zuzenen ondorea. R/.
Pertsona onak errukitu eta emon egiten dau,
eta zuzen atontzen ditu bere arazoak.
ez dau inoiz koloka egingo;
zintzoaren oroitzapenak beti bizirik dau iraungo. R/.
Ez dau barri txarren bildurrik,
sendo dau bihotza, Jaunaz fidaturik.
Seguru dau bihotza, bildur barik;
azkenean, arerioen porrota ikusiko dau. R/.
Esku betean emoten deutse behartsuei,
haren eskuzabaltasunak betiko dirau:
ohorez jasoko dau ahalmena. R/.
Nire zerbitzari egiten dana, goratuko dau nire Aitak.
Aldi haretan, Jeusek esan eutsen ikasleei: «Gari-alea, lurrean jausi eta hilten ez bada, bera bakarrik gelditzen da; baina, hilten bada, frutu asko emoten dau. Bere bizia maite dauanak galdu egingo dau; baina mundu honetan bere bizia gitxiesten dauanak betiko bizirako gordeko dau. Nire zerbitzari izan gura dauanak, jarraitu beist eta, Ni nagoan tokian, han izango da nire zerbitzaria ere. Nire zerbitzari dana ohoratu egingo dau Aitak».