Betiko maitasunez maite izan zaitut.
Hau dino Jaunak:
«Sasoi haretan, Israelgo leinu guztien Jainko izango naz eta hareek nire herri izango dira».
Hau dino Jaunak:
«Basamortuan azaldu neutsan onginahia
heriotzatik ihes egin eban herriari:
bere atseden-bidean da Israel».
Urrutitik agertu jako Jauna eta esan deutso:
«Maite zaitut, betidanik maite;
horregaitik najatzu eten barik leial.
Barriro eregiko zaitut
eta sendo iraungo dozu, Israel neskatila eder;
danbolina eskuan urtengo dozu barriro
jaizaleekin dantzara.
Barriro landatuko dozuz mahastiak
Samariako mendietan;
landatu dabezanek jasoko dabe uzta.
Bai, badator eguna, zaintzaileek
Efraimeko mendialdean oihu egingo dabena:
"Ea, igon dagigun Sionera,
goazen Jaunagana, geure Jainkoagana"».
Hau dino Jaunak:
«Egin oihu pozaren pozez Jakoben herriagaitik,
egin irrintzi herrien buru danagaitik.
Egin oihu, goratu Jauna, esanez:
"Salbatu dau Jaunak bere herria,
Israelen bizirik geldituak"».
R/ Artzainak artaldea lez zainduko gaitu Jaunak.
Entzun, herriok, Jaunaren hitz,
iragarri uuruneko kostaldeetan:
Sakabanatu ebanak berak
batzen dau orain Israel
eta artzainak artaldea lez zaintzen. R/.
Jaunak bere herria askatu dau,
berreskuratu,
indartsuagoaren eskutik libratu.
Poz-oihuka etorriko dira
Sion mendira,
bizi-bizi helduko
Jaunaren ondasunetara. R/.
Neskek pozik egingo dabe dantzan
mutil eta agureekin.
Hareen dolua
alaitasun bihurtuko dot,
atsekabearen ondoren
kontsolatu eta alaituko. R/.
Emakume, handia da zure sinimena!
Aldi haretan, Jesus Tiro eta Sidongo lurraldera aldendu zan. Haretan, inguru hareetan bizi zan emakume kanaandar bat deadarka hasi jakon: «Jauna, Daviden Semea, erruki zakidaz! Oinaze gorritan dauko deabruak nire alabea». Baina Jesusek ez eutsan berbarik erantzun.
Ikasleak, hurreraturik, erreguka ziharduen: «Egiozu kasu, eta doala, deadarka jatorku-eta atzetik». Jesusek, ostera: «Israel herriko ardi galduakana bakarrik bialdu nau Jainkoak».
Baina emakumea, hurreraturik, ahuspez jarri jakon, esanez: «Lagundu egidazu, Jauna!» Jesusek, orduan: «Ez dago ondo seme-alabei ogia kendu eta txakurrei botatea». Emakumeak erantzun eutsan: «Bai, Jauna, holantxe da; baina txakurrek ere jan ohi dabez nagusien mahaitik jausten diran ogi-apurrak».
Orduan, Jesusek esan eutsan: «Emakumea, handia da zure fedea! Jazo bekizu gura dozuna». Eta une haretatik osatuta gelditu jakon alabea.