Jaunagana joteko sasoia da.
Mahatsondo mardula zan Israel,
frutu ugari emoten ebana.
Zenbat eta frutu gehiago,
orduan eta altara gehiago;
zenbat eta lurra aberatsago,
orduan eta zutarri sakratuak dotoreago.
Banatuta dauko bihotza,
eta orain ordaindu egin beharko dau:
Jaunak berak apurtuko deutsoz altarak,
lurrera botako zutarri sakratuak.
Orduan esango dabe: «Ez dogu erregerik,
ez deutsagu-eta Jaunari begirunerik izan.
Baina erregeak ere zer egin daike guretzat?»
Samariarenak egin dau:
badoa haren erregea,
ezpala ur-azalean lez.
Hondatuak izango dira
muinoetako sasikultu-lekuak,
Israeli pekatura eragin eutsoenak;
sasiak eta laharrak hartuko ditu altarak.
Orduan, esango deutsee mendiei: «Estaldu gagizuez»,
eta muinoei: «Jausi zaiteze gure gainera».
Erein zuzentasuna,
eta maitasuna jasoko dozue;
landu solo barria,
Jaunagana joteko sasoia dozue-eta,
Bera etorri eta salbamena isuri deizuen
euria lez.
R/ Bilatu egizue beti Jaunaren aurpegia.
Kantatu egiozue, jo soinua Harentzat,
kontatu haren mirari guztiak.
Harrotu zaiteze haren izen santuaz,
poztu bihotzez Jaunaren bila zabilzenok. R/.
Jo egizue indartzen dauan Jaunagana,
bilatu eten barik haren aurpegia.
Ekarri gogora Harek egindako mirariak,
haren egintza harrigarriak eta agindu zuzenak. R/.
zuek, haren morroi Abrahamen jatorrikook,
Jakoben seme-alabok, haren aukeratuok.
Bera da Jauna, gure Jainkoa,
lur osoaren gain haren aginpidea. R/.