Urtean Zehar XXX Igandea

Itsuak eta herrenak ekarriko ditut.

Honan dino Jaunak:

«Egin oihu pozaren pozez Jakoben herriagaitik,

egin irrintzi herrien buru danagaitik.

Egin oihu, goratu Jauna, esanez:

“Salbatu dau Jaunak bere herria,

Israelen bizirik geldituak”.

Begira, iparraldetik ekarriko ditut,

lurreko azken mugetatik batuko.

Jentetza izugarria bihurtuko da:

horreen artean itsuak eta herrenak,

umedunak eta umea izan barriak batera.

Negar eta otoitz artean ekarriko ditut.

Ondo ureztaturiko ibarretan zehar eroango ditut,

estropezurik egingo ez daben bide zelaian zehar,

Aita izango naz Israelentzat,

nire lehen-seme izango da bera».

R/ Gugaz handikiro jokatu dau Jaunak; hau da poza daukaguna!

V/. Jaunak Sionen zoria aldatu ebanean,

amesetan lez gengozan.

Barrez bete jakun orduan ahoa,

poz-oihuz mihina. R/.

V/. Jentil-herrietan be esan eben:

«Handikiro jokatu dau Jaunak hareen alde».

Handikiro jokatu dau Jaunak gure alde,

eta pozarren gagoz! R/.

V/. Aldatu, Jauna, gure zoria,

euri-jasek basamortua lez.

Malkoz erein ebenek

pozez batzen dabe. R/.

V/. Negarrez joan ziran,

hazi-zorroa eroanez;

poz-oihuka datoz,

gari-azaoak ekarriz. R/.

Abade zara Zu, Melkisedek lez, betiko.

Abade nagusia gizonen artetik hartua eta Jainkoaren aurrean gizon-emakumeen ordezkari izateko jarria izaten da, pekatuakaitik emoitzak eta opariak eskeintzeko.

Badaki ezjakinez eta okerbideratuez errukitzen, bera be giza makaltasunaz inguratuta dagoan ezkero. Horregaitik, bere pekatuakaitik be opariak eskeini behar ditu, herriaren pekatuakaitik lez. Eta ezin dau inork abade nagusitzaren ohorea beretzat hartu, Jainkoak deiturik ez bada, Aaronek lez.

Holan, Kristok be ez eutson berak emon bere buruari abade nagusitzaren ospea, Jainkoak baino, honan berba egin eutson-eta:

«Nire Seme zara Zu,

Neuk zaitut gaur sortu».

Beste salmo baten be hau esaten deutso:

«Abade zara Zu, Melkisedek lez, betiko».

Ikusi dagidala, Maisu!

Aldi haretan, Jesus ikasleekin eta jentetza handiagaz Jerikotik urtetean, Bartimeo itsua, Timeoren semea, eskean egoan bide-ertzean jarrita. Jesus Nazaretarra zala jakitean, deadarka hasi zan: «Daviden Seme, Jesus, erruki zakidaz!» Askok gogor egiten eutson isildu eragiteko; baina harek indartsuago egiten eban oihu: «Daviden Seme, erruki zakidaz!»

Jesusek gelditu eta itsuari dei egiteko agindu eban. Deitu eutsoen, esanez: «Izan bihotz! Jagi, deika dabilkik». Bere soingainekoa jaurtiz, salto baten zutundu eta Jesusengana joan zan. Jesusek itaundu eutson: «Zer nahi dozu Nik zuri egitea?» Itsuak erantzun: «Ikusi dagidala, Maisu!» Jesusek esan eutson: «Zoaz, zeure sinismenak osatu zaitu». Une haretan bertan berreskuratu eban ikusmena, eta Jesusen ondorik joian bidean.