Garizumako II. Asteko Asteazkena

R/ Salbau nagizu, Jauna, zeure errukiz.

Ezkutuan jarri deusten saretik atara nagizu,

Zeu zaitut-eta gordeleku.

Zeure eskuetan izten dot nire arnasea,

askatuko nozu, Jauna, Jainko leiala. R/.

Entzun dot askoren marmarra,

edonondik beldur-ikara;

nire aurka alkar hartuta,

niri bizia zelan kenduko dabiltza. R/.

Nik, ostera, Jauna, uste on Zeugan dot,

“Zeu zara nire Jainko” – dinotsut -.

Zure eskuan nire joan-etorria,

atara nagizu arerioen eskutik,

aurrean narabilenakandik. R/.

Heriotzara kondenatuko dabe.

Aldi haretan, Jesusek, Jerusalemera igoten ziharduala, hamabi ikasleak aparte hartu eta esan eutsen bidean: «Begiratu, Jerusalemera igoten dihardugu eta Gizonaren Semea abadeburuen eta lege-maisuen eskuetara emongo dabe, heriotzara kondenatuko dabe eta atzerritarren eskuetara emongo, iseka egin deioen, zigortu eta kurutzeratu dagien; baina hirugarren egunean biztu egingo da».

Orduan, zebedeotarren ama hurreratu jakon Jesusi bere semeekin eta aurrean ahuspeztu, eskari bat egiteko. Jesusek itaundu eutsan: «Zer gura dozu?» Eta berak: «Agindu egizu nire seme bi honeek, bata zure eskuman eta bestea zure ezkerrean jesarri daitezala zure erreinuan».

Eta Jesusek: «Ez dakizue zer eskatzen dozuen. Gauza al zaree Nik edan behar dodan kopatik edateko?» Erantzun etsoen: «Bai, gauza gara!» Jesusek orduan: «Nire kopatik edan, bai, edango dozue; baina nire ezker-eskuma jesarte hori, ez dago nire esku inori emotea; nire Aitak norentzat prestauta dauan, hari emongo jako».

Beste hamarrak, hori entzutean, biziro hasarre jarri ziran anaia biekaz. Baina Jesusek dei egin eta esan eutsen: «Badakizue herrietako agintariek menpean hartzen dabezala herriak, eta handikiek euren agintea ezarten deutsela. Ez bedi izan holan zuen artean; zuen artean handi izan gura dauana izan bedi zuen zerbitzari, eta zuen artean lehenengo izan gura dauana izan bedi zuen morroi. Gizonaren Semea ere ez da zerbitua izatera etorri-eta, zerbitzera baino, eta bere bizia guztien ordainsari emotera».