Semea izanik ere, bere neke artean ikasi eban esaneko izaten.
Abade nagusia gizonen artetik hartua eta Jainkoaren aurrean gizon-emakumeen ordezkari izateko jarria izaten da, pekatuakaitik emoitzak eta opariak eskeintzeko.
Badaki ezjakin eta okerbideratuez errukitzen, bera ere giza makaltasunez inguratuta dagoan ezkero. Horregaitik, bere pekatuakaitik ere opariak eskeini behar ditu, herriaren pekatuakaitik lez. Eta ezin dau inork abade nagusigoaren ohorea beretzat hartu, Jainkoak deiturik ez bada, Aaron lez.
Holan, Kristok ere ez eutsan Berak emon bere buruari abade nagusiaren ospea, Jainkoak baino, honan berba egin eutsan-eta:
«Nire Seme zara Zu,
gaur zaitut Nik sortu».
Beste salmo batean ere hau esaten deutso:
«Abade zara Zu betiko,
Melkisedeken antzera».
Kristok, bere giza bizitzaldian, deiadar handiz eta negarrez egin eutsan otoitz eta erregu heriotzatik askatu eikean Jainkoari, eta entzun egin eutsan bere begiruneagaitik. Eta Semea izanik ere, oinazearen oinazez ikasi eban obeditzen; holan, bere betera heldurik, betiko salbamenaren iturri bihurtu zan obeditzen deutsoen guztientzat, abade nagusi izendatu eban-eta Jainkoak, Melkisedeken antzera.
Salmoa · Sal 109, 1bcde. 2. 3. 4 (R.: 4bc)
Itzulpen ofizialik ez dago oraindik bizkaieraz.
Irakurri gaztelaniaz →