Ustelkorra ereiten da, eta ustelezina biztuten.
Senideok: Norbaitek itaundu daike: «Eta hildakoak zelan biztuten dira? Zelako gorputzez bihurtuko dira bizira?» Zentzun bako hori, zuk ereiten dozuna ez da erneten aurrez hilten ez bada. Eta ereiten dozuna ez da gero haziko dan landarea, hazi hutsa baino, gari-hazia nahiz beste edozein hazi izan.
Hildakoen biztuerakoan ere gauza bera jazoko da: ereiten dana ustelkorra da, biztuten dana ustelezina; ereiten dana mespretxagarria, biztuten dana ospetsua; ereiten dana ahula, biztuten dana indartsua; haragizko gorputza ereiten da, eta espirituzkoa biztuten; haragizko gorputzik badan lez, espirituzkoa ere bada. Honan dino, hain zuzen, Liburu Santuak: «Lehenengo gizakia, Adam, izaki biziduna izan zan»; azkenengo Adam, barriz, Espiritu bizi-emoile.
Ez zan espirituzkoa izan lehenengoa, haragizkoa baino; espirituzkoa ondoren dator. Lehenengo gizakia lurreko hautsetik hartutakoa izan zan; bigarrena, barriz, zerutik dator. Lurtarra, Adam, lurtarren eredua da; zerutarra, Kristo, zerutarren eredua.
Eta lurtarraren irudiko garan lez, zerutarraren irudiko ere izango gara.
R/ Ibiliko naz Jainkoaren aurrean bizien argitan.
Nik Zuri deitu eta arerioek atzera egitean,
orduan jakingo dot neure alde dodala Jainkoa. R/.
Jainkoaren promesea goratzen dot,
Jaunaren agintzaria goratzen,
Jainkoagan dot konfiantzea,
ez naz ezeren bildur:
zer egingo deust gizaki hutsak? R/.
Ene Jainko, egin neutsuzan promesei deutset eutsiko
eta esker onez ditut beteko.
Bizia libratu deustazu-eta heriotzatik,
oinak jaustetik,
zure aurrean ibili naiten, oi Jainko,
biziaren argitan. R/.