Gizon ona zan, eta Espiritu Santuaz eta sinesmenez betea.
Egun hareetan, asko bihurtu ziran Jaunagana eta fededun egin.
Jerusalemeko eliz alkarteak guzti honen barri jakin eban, eta Bernabe bialdu eben Antiokiara. Hara heldu eta Jainkoaren dohaia ikusi ebanean, poztu egin zan eta bihotz-bihotzez Jaunagaz leial irauteko adorea emoten eutsen guztiei; Bernabe gizon ona zanez, eta Espiritu Santuaz eta sinesmenez betea, jentetza handia alkartu jakon Jaunari.
Handik Tarsora joan zan Bernabe Sauloren bila, eta, aurkitu ebanean, Antiokiara eroan eban. Urtebete osoa emon eben alkarregaz lanean eliz alkarte haretan, jente askori irakasten. Hain zuzen, Antiokian emon jaken lehenengoz ikasleei «kristau» izena.
Baziran Antiokiako eleiz alkartean profeta eta irakasle batzuk: esate baterako, Bernabe, Simeon izengoitiz Baltza, Luzio ziranearra, Manaen umetan Herodes erregeagaz batera hazia eta Saulo. Behin, barau egunez, Jaunaren kultu-ospakizun batean egozala, Espiritu Santuak esan eutsen: «Bereizi niretzat Bernabe eta Saulo, Nik dei egin deutsedan egitekorako». Orduan, barau eta otoitz egin ondoren, hareei eskuak buruan ezarri eta bialdu egin ebezan.
Salmoa · Sal 97, 1bcde. 2-3ab. 3cd-4. 5-6 (R.: 2b)
Itzulpen ofizialik ez dago oraindik bizkaieraz.
Irakurri gaztelaniaz →Hutsean hartu dozue, emon hutsean.
Aldi haretan, esan eutsen Jesusek apostoluei: Bidean zoazela, iragarri hur dala zeruetako erreinua. Osatu egizuez gaixoak, biztu hildakoak, garbitu legenardunak, bota deabruak. Hutsean hartu dozue, emon hutsean. Ez eroan urrerik, ez zidarrik, ez dirurik gerrikoan; ez zakutorik biderako, ez soinekorik aldatzeko, ez oinetakorik, ezta makilarik ere, zor jako-eta langileari behar dauan jatekoa.
Edozein herri edota auzotan sartzen zareela, jakizue ba ete dan konfiantzako inor, eta gelditu haren etxean, herri haretatik urten arte. Etxean sartzean, egin bake-agurra; etxekoak duin badira, heldu bekie zuen bakea; duin ez badira, barriz, zuen bake barik geldituko dira.