Aberastasunak ezer ez zirala uste neban jakituriaren ondoan.
Otoitz egin neban, eta zuhurtasuna emon eustan Jainkoak,
dei egin neutsan, eta jakituriaren espiritua heldu jatan;
errege-aurkia eta aginte-makilea baino nahiago izan neban;
haren aldean aberastasuna ezereztzat jo neban;
harri-bitxirik preziatuenagaz ere ez neban parekatu,
urre guztia, haren aldean, hondar-apur bat besterik ez,
eta zidarrak, haren aurrean, lokatza dirudi.
Osasuna eta edertasuna baino maiteago izan neban,
eta neure argitzat aukeratu neban,
haren disdira ez da-eta inoiz amatetan.
Eta jakituriagaz ondasun guztiak batera etorri jatazan,
eta ezin konta ahala aberastasun haren eskutik.
R/ Zeure maitasunaz ase gagizuz, Jauna, poztu gaitezan Zugan.
Irakatsi egiguzu geure egunen kontua eroaten,
zuhurtasunaren muinaz jabetu gaitezan.
Bihurtu zakiguz, Jauna! Noiz arte?
Errukitu zaitez zeure zerbitzariez. R/.
Asetu gagizuz goizero zeure maitasunaz,
poztu gaitezan eta zoriontsu izan geure egun guztietan.
Emon zoriona orain arteko atsekabe-egunen ordez,
ikusi doguzan urte gorrien ordez. R/.
Ikusi begie zure zerbitzariek zure ekintza,
eta hareen seme-alabek zure dirdaia.
Betor gugana Jaunaren, gure Jainkoaren, gozotasuna
eta sendotu begi Harek gure eskuen lana;
sendotu dagiala, bai, gure lana. R/.
Bihotzaren erabagi eta asmoak epaitzeko gai da Jainkoaren berbea.
Bizia da Jainkoaren berbea, bizia eta eraginkorra, aho biko ezpatea baino sarkorragoa: arima eta espirituaren sakoneraino sartzen da, pertsonearen zokorik ezkutueneraino, eta barreneko pentsamentu eta asmoak aztertzen ditu. Ez da harentzat munduan ezer ikusezinik; dana dago biluzik eta agirian, kontuak emon beharko deutsaguzan Haren begietan.
zitaraz kantatuko deutsut, oi Israelgo Santu. R/. R/. Aleluia. V/. Zorionekoak gogoz behartsu diranak, eurena dabe-eta Jainkoaren erreinua. R/.
Saldu daukazuzan guztiak, eta jarraitu Niri.
Aldi haretan, Jesus abiatzera joiala, gizon bat etorri jakon lasterka eta, aurrean belaunikaturik, itaundu eutsan: Maisu ona, zer egin behar dot betiko bizia ondaretzat jasoteko?
Jesusek erantzun eutsan: Zergaitik esaten deustazu ona? Inor ez da ona, Jainkoa besterik. Badakizuz aginduak: ez hil inor, ez egin adulteriorik, ez ostu, ez egin guzurrezko testigantzarik, ez egin kalterik, hartu aintzat aitamak. Harek, orduan: Maisu, gazte-gaztetatik bete izan dot hori guztiori.
Jesus maitasunez begira jarri jakon, eta esan: Gauza bat besterik ez jatsu falta: zoaz, saldu daukazun guztia eta emon behartsuei, eta altxorra izango dozu zeruan; gero, zatoz eta jarraitu Niri. Berba honeek entzutean, ilun jarri zan gizona eta nahigabez joan, ondasun handien jabe zan-eta.
Orduan, Jesusek, ingurura begiratuz, esan eutsen ikasleei: Bai nekez sartuko dirala aberatsak Jainkoaren erreinuan! Harriturik itzi ebazan ikasleak esaldi honek. Baina Jesusek barriro ere: Ene semeok, bai zaila dala Jainkoaren erreinuan sartzea! Orratzaren begitik gamelua igarotea errazago, aberatsa Jainkoaren erreinuan sartzea baino.
Ikasleek, gero eta harrituago, alkarri inotsen: Nor salbau daiteke, orduan? Jesusek begira-begira jarri eta esan eutsen: Gizakiarentzat ezinezkoa da, baina Jainkoarentzat ez, dana daike-eta Jainkoak.
Liburu honen irakurgai guztiak lezionarioan: Markos →