Jainkoak eregi eta antolatutako herria itxaroten eban.
Senideok: Itxaroten dogunaren oinarria da sinesmena, ikusten ez diranen froga. Sinesmenagaitik onetsi ebazan Jainkoak gure asabak.
Sinesmenari esker, Abraham, Jainkoaren deiari erantzunez, ondaretzat hartu behar eban lurraldera abiau zan, nora joian jakin barik. Sinesmenaren indarrez atzerritar lez bizi izan zan agindutako lurraldean; oihal-etxoletan bizi izan zan, Jainkoaren agintzari bera hartu eben Isaak eta Jakob lez; eta hori, oinarri sendoa dauan uria, arkitekto eta egile Jainkoa bera dauan uria, itxaron ebalako.
Sinesmenari esker hartu eban ondorengoa ekarteko indarra, beraren emazte Sara agorra izan eta berak ere sasoia joana eban arren, agintzaria egin eutsana fidagarria zala sinestu eban-eta. Holan, gizon bakarragandik eta berau ere ia hilik egoala, zeruko izarrak baizen ugari eta itsasbazterreko hondarrak baizen kontaezin ondorengoa sortu zan.
Horreek guztiak Jainkoak agindutako ondasunak eskuratu barik hil ziran; baina sinesmenaren argitan urrunera ikusi eta agurtu egin ebezan, holan lur honetan erromes eta arrotz zirala autortuz; izan ere, honan berba egiten dabenek garbi adierazoten dabe aberriaren bila dabilzala. Itzi eben lurraldea gogoan izan balebe, baeben egokiera hara bihurtzeko. Baina lur hobea gura eben, zerukoa. Horregaitik, Jainkoak ez dau «hareen Jainko» deitua izateko lotsarik, uri bat ere prestau eutsen-eta.
Sinesmenari esker eskeini eban Abrahamek Isaak, Jainkoak probatu ebanean. Bera, agintzariak hartu ebazana, prest egoan bere seme bakarra eskeintzeko, nahiz eta seme horri buruz esan eutsan Jainkoak: «Isaaken bidez izango dozuz ondorengoak». Abrahamek uste eban Jainkoa gai dala hilak biztuteko ere; horregaitik, semea berreskuratzea Jainkoaren ahalmenaren ezaugarri jazo jakon.
R/ Bedeinkatua Jauna, Israelgo Jainkoa, agertu eta bere herria askatu dauana.
Salbamen-indarra deusku emon,
bere morroi Daviden etxean.
Holan hitz emon eban-eta bere santuen bidez,
behinola bere profeta zituanen bidez. R/.
Salbamena gure arerioen menpetik,
gorroto gaituen guztien eskutik.
Holan egin deutse gure gurasoei erruki,
bere alkarte santuaz oroiturik. R/.
Egin eutsan-eta gure guraso Abrahami zin hitza,
Berak emongo euskula:
Gure arerioen eskutik gu atarata, bildur barik,
izan gaitezan Haren zerbitzari;
zintzo eta zuzen Beraren aurrean,
gure egun guztietan. R/.